ศาลาในหลวง รัชกาลที่ 9 :ซึ่งมีเรื่องมหัศจรรย์ในปี 2549 ครั้งเกิดพิบัติภัยน้ำท่วมและดินโคลนถล่ม ศาลาแห่งนี้รวมถึงพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์แทบไม่ได้รับความเสียหายใดๆเลย

เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผู้เขียนมีโอกาสไปทำงานที่ อำเภอฝาง เจอหมู่บ้านหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานหลวงอาหารสำเร็จรูปที่ 1 (ฝาง) ตามแนวพระราชดำริของในหลวง รัชกาลที่ 9 เพื่อแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนและทุกข์ยากของราษฎรอย่างยั่งยืน

เส้นทางคดเคี้ยวข้ามภูเขาหลายลูก กว่าจะถึงที่หมาย
บ้านเขียนอักษรจีนแต่ปักธงชาติไทยหน้าบ้าน มีให้เห็นแทบทุกบ้านในชุมชน

หมู่บ้านนั้นก็คือ “บ้านยาง”… บ้านยาง เป็น หมู่บ้านชาวจีนยูนนานที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ 9 โดยส่งเสริมอาชีพภายใต้โครงการในพระราชดำริ เป็นหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว แหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ คือ น้ำตกบ้านยาง ศาลเจ้าแม่กวนอิม และพิพิธภัณฑ์โรงงานหลวง ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิต (Living Site Museum) โดยจำลองบรรยากาศของโรงงานหลวงตั้งแต่แรกเริ่มเกิดขึ้นตามพระราชดำริ จนถึงปัจจุบัน

ชุมชนบ้านยางนั้น อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ วัฒนธรรม และเรื่องราวศาสตร์พระราชาที่ผูกพันกับวิถีชีวิตชาวบ้านยาง  อีกทั้งยังรักษาขนบธรรมเนียมดั้งเดิมของชาติกำเนิด ไว้อย่างเหนียวแน่น เห็นได้จากร่องรอยวัฒนธรรม และความเป็นอยู่ในวิถีชีวิต สิ่งที่เป็นประจักษ์พยานเด่นชัด ของร่องรอยวัฒธรรมชาติกำเนิดที่ยังรักษาไว้เหนียวแน่นเลย ก็คือ อาหาร และ ภาษา โดยอาหารขึ้นชื่อของชุมชน ที่ทุกคนมาเยือนต้องลองชิม คือ ขาหมูหมั่นโถ สุกี้ยูนนาน และหมูแฮมแบบจีน คนจีนถือว่า เรื่องกินเรื่องใหญ่ ดังนั้น เซ็ตอาหารที่สั่งก็ต้อง จานใหญ่ หม้อใหญ่ สมฐานะอาหารชาวฮั่น อย่างแน่นอน วันที่ผู้เขียนมาเยือน บ้านยาง ชุมชนแห่งนี้เคร่งครัดในการยับยั้งการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด19 เป็นอย่างดี ทำให้ร้านอาหารทั้งหลายทำตามนโยบายรัฐ โดยไม่มีเปิดให้นั่งทานในร้าน ยกเว้นสั่งกลับบ้านได้ ผู้เขียนเลยอด ต้องนั่งกินข้าวกล่องในรถแทน ฮ่าๆๆ

สถานีอนามัยพระราชทาน

ชุมชนบ้านยาง อันเป็นที่ตั้งของโรงงานหลวงอาหารสำเร็จรูปที่ 1 (ฝาง) นั้น นอกจากพื้นที่โรงงานหลวงแล้ว ยังมีสถานีอนามัยพระราชทาน แม้ปัจจุบันไร้หมอประจำการ ไม่มีคนไข้เข้ามารับการบริการแล้ว แต่ร่องรอยของการรักษายังคงมีให้คนรุ่นหลังได้ย้อนรอยความหลังเมื่อครั้งที่สถานีอนามัยแห่งนี้เป็นที่บรรเทาความเจ็บป่วยให้กับชาวบ้าน 

เนินเขาที่ตั้งของศาลเจ้าแม่กวนอิมพระราชทาน

นอกจากนี้ เนินเขาสูงใกล้ๆ กัน เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าแม่กวนอิมพระราชทาน โดยทางขึ้นมีทั้งแบบเดินขึ้นบันไดกับทางราบเนินเล็กน้อย พิสูจน์ความฟิตตามใจชอบ จุดนี้นอกจากได้มากราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว วิวทิวทัศน์จากข้างบนยังมองเห็นชุมชนบ้านยางและหมู่บ้านใกล้เคียงแบบสุดสายตาเลยทีเดียว ซึ่งถ้าใครแรงดีเดินต่อขึ้นไปอีกนิดในหุบเขา จะมีน้ำตก สามารถแวะไปถ่ายรูปหรือนั่งเล่นริมน้ำตกมีธารน้ำไหลงดงาม แทบทั้งปีเลย ทีเดียว

ชุมชนแห่งความสุขบ้านยาง ที่ในหลวง ร.9 ทรงสร้างไว้   สะท้อนให้เห็นว่า พระองค์ทรงทุ่มเทกับการศึกษาความเป็นอยู่ของชาวไทยภูเขา ทั้งยังส่งเสริมให้ปลูกพืชพื้นเมืองหนาวแทนการปลูกฝิ่นอย่างจริงจัง  ร่องรอยที่ยังเหลืออยู่ในปัจจุบัน คือ สองข้างทางเต็มไปด้วย สวนผลไม้น้อยใหญ่ของชาวบ้าน ทั้งส้ม ลิ้นจี่ ไร่หอม แก้วมังกร เพลินจนลืมเมืองหลวงอันแสนวุ่นวายไปเลยทีเดียว

อาชีพแห่งความสุข เกษตรกร

สิ่งที่ผู้เขียนประทับใจ ในชุมชนบ้านยางนั้น ก็คือ ความเหนียวแน่น แน่นแฟ้นในความรัก แผ่นดินอยู่อาศัย ถึงแม้จะอพยพมา แต่ก็ได้ใช้แผ่นดินไทยทำมาหากิน สร้างครอบครัวให้เติบโต สอนลูกหลานให้รัก และหวงแหนประเทศ มีความสามัคคีกันในหมู่คณะ มองเห็นบ้านแต่ละหลัง เกือบทุกบ้านมีตัวหนังสือจีนบนกำแพงบ้าน แต่ประดับธงไทยไว้ ปลิวสไว สวยงาม ภูมิใจในความเป็นไทย แล้ว…คนไทยแท้ๆๆ ที่เป็นคนไทยแท้ ทั้งเชื้อชาติ และสัญชาติ ทำไม ไม่รักประเทศไทยละหนอ เป็นคำถาม ที่ไร้คำตอบ ฮ่าๆๆ

Leave a Reply