พาชิมขนมไทย”บ้านขนมปังขิง”

สายๆวันอาทิตย์ ผู้เขียนพามาดามจูลี่ เข้าเขตกรุงเทพฯชั้นในไปทำธุระแถวเจริญกรุงเยาวราช นั่งรถมาสักพัก มาดามก็เอ่ยดังๆว่า อยากกินขนมหวาน เอ่ยดังๆซ้ำๆ แบบแผ่นเสียงตกร่องไม่หยุดหย่อน ผู้เขียนเลยต้องเลี้ยวรถผ่านทางดิโอ สยาม ตั้งใจจะไปจอดรถที่ข้างวัดสุทัศฯ แล้วพาเดินไปชิมขนมไทยจิบชาร้อน ที่บ้าน “ขนมปังขิง” บ้านไม้เก่าแก่อายุ 106 ปี ซอยข้างโบสถ์พราหมณ์ เสาชิงช้า นั้นเอง “จะกินขนมหวานๆ กาแฟเย็นๆ พาเดินไปไหนเนี่ยตากแดด ร้อนก็ร้อน”เสียงคุณท่านบ่นตามเคย เดินหน้าง้ำหน้างอ…

สุขภาพและอาหาร”วัยทำงาน”

วัยทำงาน คือ ช่วงวัยที่ผ่านพ้นวัยรุ่นมาแล้ว ร่างกายเจริญเติบโตอย่างเต็มที่ และกำลังจะเริ่มเข้าสู่วัยชรา วัยทำงานนี้ส่วนใหญ่ ร่างกายใช้งานหนักไปกับการทำงาน และทุ่มเทสร้างตัวเอง หาเงินและรายได้ ให้ครอบครัวสร้างความมั่นคงให้กับชีวิต ดังนั้นจึงเป็นช่วงวัยที่ต้องให้ความสำคัญกับร่างกายอย่างที่สุด อีกประเด็นหนึ่ง เพราะว่า วัยทำงานนี้ เป็นช่วงที่ร่างกายมีโรครุมเร้ามากที่สุดเช่นกัน เนื่องมาจากการใช้ชีวิตที่ไม่เหมาะสม และการทำงานหนักที่ขาดการดูแลเอาใจใส่ร่างกายอย่างที่ควรจะเป็น สาเหตุที่วัยทำงาน เป็นวัยเสี่ยงโรค ผลการทบทวน สำรวจข้อมูลของกรมอนามัยพบว่าปัญหาที่ทำให้ประชาชนขาดความรอบรู้ด้านสุขภาพได้แก่ การตัดสินใจทางด้านสุขภาพ…ความสับสนในการตัดสินใจทางด้านสุขภาพที่มีข้อมูลข่าวสารทางสุขภาพที่หลากหลาย ทำให้ประชาชนไม่รู้ว่าจะเลือกวิถีสุขภาพไปในทิศทางใด ระบบบริการทางการแพทย์ที่มีความซับซ้อน ทำให้ยากต่อการตัดสินใจว่าทางเลือกใดจะส่งผลดีต่อสุขภาพมากที่สุด…

ตำบ่าม่วง ตำมะม่วง ลำขนาดเจ้า

ช่วงหน้าร้อนเดือนเมษายน วิถีชีวิตคนเมืองเดิมๆๆรวมถึงคนภาคอื่นๆๆที่ย้ายถิ่นฐานมาทำงานต่างถิ่นประจวบเหมาะกับลูกหลานปิดเทอมและมีวันหยุดยาว จึงได้กลับบ้านเกิดเยี่ยมเยือนครอบครัวทำบุญในช่วงสงกรานต์หรือปี๋ใหม่เมือง แต่ปีนี้มีโรคระบาดโควิด19 ภาครัฐได้ยกเลิกและให้ทุกคนหยุดอยู่บ้าน แต่เพื่อให้คลายความคิดถึงบ้านและครอบครัว เราหาแป้งดินสอพอง หรือ แป้งฝุ่นละเลงในขันปะหน้ากันเอง แล้วเรามาทำตำบ่าม่วงลำๆๆ กินกันเน้อ ก่อนอื่นมารู้จัก ตำมะม่วง หรือตำบ่าม่วง เป็นอาหารเหนือที่นิยมอีกจานหนึ่ง เมื่อถึงหน้ามะม่วงออกลูกติดผล จะใช้มะม่วงดิบตั้งแต่มะม่วงลูกเล็ก ถึงมะม่วงแก่ก่อนสุก นำมะม่วงดิบมาปลอกเปลือกออกแล้วสับๆ จากนั้นนำมาโขลกรวมกันเครื่องปรุง คลุกเคล้าให้เข้ากัน แล้วตักใส่จานกินกับข้าวเหนียว กินกับใบชะพลู ผักชะอม หอมแดง อร่อยสุดๆ หรือจะเป็นกับแกล้มกะลำขนาดเน้อ…..เมาๆๆตักตำบ่าม่วงเผ็ดๆๆ เห็นดาวบนฟ้าตอนแจ้งเลยละก๊า ฮ่าๆๆ…

คนมีเส้น…ไม่เกาเหลา

ว่าด้วยเรื่องเส้น …. “เส้น” คือ อาหารที่เป็นทูตทางวัฒนธรรมโดยแท้จริง โซนยุโรปก็จะมีเส้นสปาเก็ตตี้ อเมริกา แอฟริกา ก็มีอาหารที่ทำจาก”เส้น” ไว้ปรุงอาหาร ให้เข้ากับลิ้นของคนในชาติตัวเอง ….วันนี้เราจะมาเล่าเรื่อง “เส้น” ของชาวเอเชีย การจะบอกว่า เอเชีย รับเอาวัฒนธรรม “เส้น” จากโซนยุโรป อเมริกา มาปรุงอาหาร… คงทะเลาะกันเกิดสงครามโลกอีกครั้งแน่นอน…เอาเป็นว่า เราแบ่งปันความรู้ทางวัฒนธรรมด้านอาหารมาปรับแต่งปรุงรสให้เข้ากับลิ้นของตนเองในแต่ละท้องถิ่น….ก็พอนะ….ในเอเชีย อาหารที่ทำจากเส้นมีหลากหลาย ในที่นี้…

เรื่องเล่า…เต้าหู้

วันนี้ครอบครัวผู้เขียนทำเต้าหู้ไว้กินเอง ให้เดาเองว่า…พรุ่งนี้น่าจะเป็นวันพระ เพราะแม่จะกินเจ ทุกวันพระ และอาหารที่ทำส่วนใหญ่จะมาจากเต้าหู้ ก่อนอื่นออกตัวก่อน ว่า ไม่ชอบถึงขั้นเกลียดเต้าหู้เลยทีเดียว แต่ตอนหลังเริ่มปรับเปลี่ยนตัวเองและวิถีการดำรงชีพ การทำเต้าหู้โดยใช้ของดี และทุกขั้นตอนใส่ใจในรายละเอียด เอาไปปรุงเป็นอาหารที่รสชาติอร่อย ทำให้ผู้เขียนเริ่มทึ่งและหันมากินเต้าหู้ได้แถมยังกินได้เป็นปกติของชีวิตอย่างไม่ต้องฝืนอีกต่อไป ยิ่งมาอยู่ญี่ปุ่น ร้านอาหารที่ขายอาหารที่ทำจากเต้าหู้มีอยู่เกลื่อนเมือง แม้แต่ตู้กดสั่งในร้านอาหาร อ่านไม่ดี เผลอๆๆ ได้เมนูเต้าหู้มาแน่นอน เต้าหู้ถือเป็นอาหารสุขภาพ ที่ทำคนญี่ปุ่นสุขภาพดีและอายุยืน ส่วนเรา ก็พอแหลกล่าย ไม่ถึงขั้นโปรดปราน แต่มาระยะหลัง…

สีสัน Color Woo

เชียงใหม่ เป็นสถานที่ ที่ผู้เขียน เรียกว่า “บ้าน” เราตั้งใจจะใช้ชีวิตบั้นปลายกันที่นี่ ฉะนั้น สิ่งดีๆๆที่มีอยู่ในจังหวัดที่เรียกว่า “บ้าน” เราจึงต้องบอกเล่าถึงความเป็นเลิศกันหน่อย เชียงใหม่มีร้านอาหารและร้านกาแฟดีๆๆ มากมาย ส่วนใหญ่จะดังในสื่อ ที่คนมาเยือนต้องไป แต่คนเชียงใหม่ มักจะไม่ไป ในที่คนต่างถิ่นต่างกล่าวขานกันว่าฮิตๆๆ …แต่มีร้านหนึ่งที่ผู้เขียนและครอบครัวชอบไปกันมาก ต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองด้วยร้านนี้ประจำ ส่วนตัวแม้จะราคาอาหารแพง ไปสักหน่อย แต่ถือว่ารับได้ การจัดตกแต่งร้านคือทึ่งที่ร้านใช้ดอกไม้สดและเปลี่ยนใหม่ตลอดเวลา ส่วนอาหารอิ่มตาและอิ่มใจมาก การจัดวางตกแต่งจานเราให้เกิน…

ไม่ต้องคิดมาก…ทั้งร้านมีเมนูเดียว

ผู้เขียนเดินทางไปเวียตนามบ่อยๆช่วงที่ผ่าน ทั้งงานส่วนตัวและงานหลวง อาหารเวียตนาม เราค่อนข้างชื่นชอบนะ ถึงขั้นโปรดปรานเลยทีเดียว …วันนี้จะแนะนำอาหารเวียตนามทางตอนเหนือ (ฮานอย) แต่ว่าร้านที่ไปกิน อยู่โฮจิมินห์ เป็นร้านที่…..ทั้งร้านมีเมนูเดียวคือ La Vong Fried Fish (Cha Ca La Vong) เข้าไปที่ร้าน พนักงานจะถามว่ามากี่คน ตอบจำนวนคนไป ร้านจะจัดสรรอาหารมาให้พอกับจำนวนคนที่มากิน…เมนูที่ว่าคือปลาผัดในเครื่องเทศแบบเวียตนามผัดรวมกันๆๆกับผักที่ร้านเสิร์ฟมาในจาน ผัดไปสักพักเราได้กลิ่นหอม….คิดถึงแกงอ่อมปลาของแม่เลย…กะว่าผัดปลาสุกแล้วปิดไฟ เอามาคลุกกับขนมจีน น้ำจิ้มเค้าก็มีง่ายๆๆ…

ยองยองเหลา….ร้านขายหอย

ไปโฮจิมินห์ก็หลายรอบ เรียกร้องจะไปกินหอย ร้านยองยองเหลา เจ้าถิ่นที่ดูแลก็อิดออด นุ้นนี่ มันร้อนไป คนเยอะ เราจะนั่งได้มั้ย เก้าอี้มันเล็ก จะติดพุงหรือเปล่า นั่งแล้วหงายหลัง นั่งแล้วลุกไม่ได้ สารพัดจะเอ่ยอ้าง ก่อนเหตุการณ์โควิทระบาด เรามีประชุมที่ฮานอย เห็นตารางเจ้าถิ่นอยู่โฮจิมินห์พอดี จองตั๋วจากฮานอยมาโฮจิมินห์เลยจ้า มาแบบงงๆๆ เจ้าตัวไม่อยู่โรงแรมนั่งรอล็อบบี้ก็ได้ เจอหน้ากรี๊ดเลย อีหมูบ้าาาาา ฮ่าๆๆ พาไปกินหอยเดี๋ยวนี้ หอย ยองยองเหลา…

อาหารเกาหลี…สีสันcolorful

ผู้เขียนเดินทางไปเกาหลีนับครั้งได้เหตุผลเนื่องเพราะไม่ชอบกิมจิ แต่ชอบดูซีรีย์เกาหลี แม้จะดูไม่บ่อยเพราะเสียเวลาทำงาน (ดูแล้วหยุดไม่ได้มันสนุก ฮ่า) …แน่นอนที่สุดถ้าอาหารมีสีสรรค์แบบนี้…เราไม่ได้ไปคนเดียว ตามใครบางคนไป คนเดิมที่เลือกร้าน และล็อคเสปคว่าต้องไม่มีสัตว์ใหญ่เน้นซีฟู้ดส์ และผัก! อ่าเลือก และพาไปเลย หน้าที่เราแค่จ่ายตังค์ตอนอิ่มก็พอ …..รูปเซ็ตอาหารด้านบน มีผักเคียงมานิดหน่อยๆๆ ได้ยินมาว่ามีประโยชน์ช่วยย่อย แต่โคตรเกลียดกลิ่นกิมจิเลย เอาวะ กินก็ได้เดี๋ยวโดนดุ ก็โอเคผ่านนะ กินได้ แต่ไม่อิ่ม ฮ่าๆๆ ในใจอยากลองหมูย่างแบบเกาหลี กินกะโซจู…

อาหารใต้…หลากหลายผักเหนาะ!

ภูมิปัญญาคนโบราณแต่ละท้องถิ่น ล้วนฉลาดและผสมผสาน ทุกส่วนประกอบให้กลมกลืน จะเห็นได้ว่าอาหารใต้รสจัด มักจะตามมาด้วยเครื่องเคียงผักเหนาะแกล้ม ให้หยิบจับและตัก ได้ตามสะดวก มันคือเสน่ห์อย่างหนึ่งที่เวลาเราไปกินอาหารใต้ ตัวผู้เขียนช่วงเวลาหยุดงานกลับมาประจำการในต่างประเทศไม่ได้ เนื่องจากโควิท19 มีโอกาสได้ติดตามคนๆหนึ่ง ไปทำงาน ขับรถให้ นั่งทำงานร้านกาแฟรอ ระหว่างช่วงเวลางาน พอพักเที่ยงไปรับมากินกลางวัน ร้านที่ไปประจำ นอกจากร้านก๋วยเตี๋ยว แล้ว ก็จะมี ข้าวแกงใต้ ร้านอาหารใต้แถวออฟฟิสเค้า…. พอสั่งอาหาร สิ่งที่ยกตามมาคือ ….ถาดผักเหนาะแกล้ม…กินเท่าไหร่ได้เลย…