ผู้เขียนไปเยือนอินโดนีเซียครั้งแรก สมัยเรียนจบใหม่ๆๆ น่าจะเกือบสัก 20 ปี แล้วมั้ง ครั้งนั้นไปบาหลี ชวา และ สุราบายา สมัยนั้นกล้องยังเป็นแบบฟิล์ม อาหารการกินก็หากินยากมาก Street food ภาชนะใส่อาหารก็เป็นธรรมชาติดี ห่อใบตองใช้มือจับๆๆหยิบๆๆ …และคิดเอาเองว่า ไม่น่าจะสะอาด แถมการเดินทาง คมนาคมไม่สะดวกสบายเลย การไปท่องเที่ยวสมัยนั้น เหมือนการผจญภัยดีๆๆ นี่เอง

ลีลาวดี ดอกไม้ที่พบเจอได้ทั่วไปที่อินโดนีเซีย

อาจเพราะว่าช่วงนั้นเป็นการเริ่มต้นออกเดินทางและอายุยังน้อย จึงมองโลกแบบเอียงๆๆ คือ ไม่เข้าใจสัจจธรรมและความเป็นจริงของชีวิต ทำให้พาลโกรธเพื่อนร่วมทริป ทำไมพาไปเที่ยวเมืองนอกทั้งที ไม่พาไปที่ดีๆๆหน่อย(วะ) พาตรูมาที่ไหน นี่ แถมตอนนั้น ภูเขาไฟที่ สุราบายากำลังจะระเบิด พากันหนีตายออกมา …. สัญญากับตัวเองไว้ว่า จะไม่มาอินโดนีเซีย อีกแล้ว บ้านนอกมากกกก …..และจำได้ว่า เพื่อนคนนั้น ถามผู้เขียนว่า “เราจะร่วมทริปกันอีกมั้ย? ” วันนั้น ผู้เขียนไม่ตอบคำถามเพื่อนคนนั้น และวันนี้เพื่อนคนนั้นก็หายสาบสูญไปจากชีวิตแล้วเช่นกัน ถามเพื่อนในรุ่นคนใดก็ไม่มีใครทราบข่าว ซึ่งเค้าคงไปตามทางที่ชอบผจญภัยแบบเดิมๆๆก็เป็นไปได้

จาการ์ตา

จาการ์ตา เมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บนเกาะชวาฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากรประมาณ 8.3 ล้านคน ในอดีตมีชื่อว่า บาตาฟียา หรือ ปัตตาเวีย คนไทยในอดีตเรียก กะหลาป๋า ทั้งอินโดนีเซีย และไทยในส่วนภาคใต้เรานั้นมีประวัติศาสตร์ร่วมกันหลายสิ่ง และรับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจาก ชวา มามากมาย

อินโดนีเซีย
การพัฒนาในทุกด้านของจาการ์ตา อินโดนีเซีย ลบภาพความทรงจำไปหมดเลย

ช่วงต้นปีนี้ก่อนโควิด19 มาเยือน ผู้เขียนมีภารกิจไปประชุมงานที่จาการ์ตา พอก้าวย่างเหยียบพื้นดินอินโดนีเซีย ร้อง”เฮ้ยย” ดังมาก ความทรงจำในอดีตที่ฝังในหัว หายไปไหนหมด รถรามาจากไหนน้อ ตึกรามบ้านช่องเพิ่มขึ้นมากมายใหญ่โต ร้านอาหารก็มีให้เลือก เต็มไปหมด แล้วที่สำคัญ Street food ในตำนานหายไปไหนกันหมดนะ…..ก้าวเข้ามาในสนามบินก็ยิ่งตื่นตาตื่นใจ สนามบินแห่งใหม่ที่สร้างใหญ่โต ทันสมัย แทนที่ความทรงจำเดิมไปหมดเลย

สนามบินนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา จาการ์ตา

ภาพบนผนังสนามบิน สวยงามทีเดียว
ภาพศิลปะบนผนังภายในสนามบิน

สนามบินนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา ของจาการ์ตา อินโดนีเซีย เป็นสนามบินหลักของกรุงจาการ์ตาและปริมณฑล ตั้งอยู่ในจังหวัดบันเตินบนเกาะชวา สนามบินแห่งนี้ตั้งชื่อตามซูการ์โน ประธานาธิบดีคนแรก และโมฮัมมัด ฮัตตา รองประธานาธิบดีคนแรกเช่นเดียวกัน

พอเครื่องบินแลนดิ้ง ที่สนามบินนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา ของจาการ์ตา อินโดนีเซีย เท้าเหยียบพื้นสนามบินปุ๊บ สมองสั่งการ ถามตัวเองอีกครั้งว่า ไม่ได้มาผิดเมืองใช่ไหม 20 กว่าปีที่ผ่านมา ประเทศเค้าพัฒนาได้เร็วสมควรตามเวลา และดีกว่าที่คิดไว้มากมาย แม้จะไม่ได้กระโตกกระตากแถมข่าวการคอรัปชั่น รวมถึงปัญหาทางการเมืองมีมาไม่หยุดหย่อน แต่ทุกฝ่ายก็จริงจังที่จะพัฒนาเมืองหลวงแห่งนี้ให้ทัดเทียมนานาประเทศ ชื่นชมด้วยความจริงใจ

หลังผ่านการตรวจคนเข้าเมืองมาแล้ว ผู้เขียนมีโอกาสเดินสำรวจรอบๆๆ ภายในตัวอาคารสนามบินที่โอ่โถง ทันสมัย บริเวณร้านค้า และส่วนที่เป็นโซนนั่งพัก เพื่อรอต่อเครื่องบินสำหรับผู้โดยสารมีเพียงพอ มีร้านบริการอาหารเครื่องดื่ม สินค้าที่ขายข้างในไม่ได้ผูกขาดแบบบางประเทศ ซื้อน้ำเปล่า อาหาร ขนม ในราคาถูกใจและรับได้ ที่ Family mart ในสนามบินแห่งนี้

แต่มาอารมณ์เสียนิดหน่อยระหว่างสนามบินเข้าเมือง แม้จะมีรถนำขบวนการเดินทาง แต่การจราจรแทบไม่ขยับ ทำให้เสียเวลา และแผนการหลายอย่างคลาดเคลื่อน ไม่รู้จะแก้ไขยังไงดี ปัญหาที่แม้แต่กรุงเทพฯบ้านเราก็แก้ไม่ตก

อาหารอินโดนีเซีย

นางแบบจะอารมณ์ดียิ้มแฉ่ง ถ้าได้อาหารประเภทปลา และทะเล อิอิ
ส่วนประกอบเครื่องเทศในอาหาร คือเสน่ห์ของอาหารอินโดนีเซีย

มาถึงอินโดนีเซีย แล้ว พลาดที่จะชิมอาหารของที่นี่ ได้อย่างไร หลายคนเคยบอกว่า อาหารอินโดนีเซีย คือ สวรรค์ของนักชิมอีกแห่งที่ขึ้นชื่อด้านเครื่องเทศที่หลากหลาย ด้วยอิทธิพลอาหารของชาวดัตช์ในยุคล่าอาณานิคมของประเทศนี้ รวมถึงประชากรจากเกาะต่าง ๆ ที่มีมากมายเป็นหมื่นๆเกาะ ผสมผสานให้เกิดอาหารประจำชาติที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ จะเห็นได้ทั่วไปจากร้านอาหารหรูหรา ไปจนถึงร้านค้าริมถนนที่คึกคัก มีสีสัน หลายอย่างบ้านเราได้รับอิทธิพลจาก อินโดนีเซีย(ชวา) มาด้วยเช่นเดียวกัน

อาหารเช้าที่โรงแรม บริการอาหารพื้นถิ่นน่ารักที่สุด

เท่าที่สังเกตุ หน้าตาของอาหารรวมถึงรสชาติ มีส่วนคล้ายกับอาหารไทยมาก ไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเอาของใครมาก่อน แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะแชร์คือ วัฒนธรรมอาหารการกิน ส่วนประกอบเครื่องเทศ วัตถุดิบ พืชพรรณ รวมถึงวิถีชีวิตที่คล้ายกัน ทำให้การปรุงอาหารในชาติมีความลงตัว แม้จะคล้ายคลึงกัน แต่ก็ไม่ได้เหมือนกันซะทีเดียว

ข้าวหุงในหม้อที่มีปลาข้าวสารอยู่ด้านบน เสริฟแบบยกหม้อเลยทีเดียว รสชาติแบบข้าวมันไก่บ้านเรา
ปลาทูย่าง อารมณ์คล้ายปลาเค็มบีบมะนาวโรยพริกซอย อร่อยเหาะเชียว
คล้ายอาหารไทยที่สุด ปลาต้มผักดอง
ขนมห่อใบตองหากินได้ง่ายๆในแถบอาเซียนบ้านเรา เพราะมีใบตองกล้วยเยอะ

เวลาไปกินอาหารท้องถิ่น ผู้เขียนแนะนำไม่ต้องจำชื่อ ให้ถ่ายรูปเก็บไว้ในมือถือ เวลาสั่งอาหารที่ร้าน ส่งรูปให้คนขาย รับรองอิ่มแน่นอน ผู้เขียนทำบ่อยไปเพราะการออกเสียงแล้วมันเพี้ยน คนขายงงๆๆ สั่งอย่างได้อย่างทุกครั้งไป ฮ่าๆๆ

ย่านการค้าและห้างสรรพสินค้าในจาการ์ตา

เมื่อกินอิ่มแล้ว สิ่งที่มาคู่กันของชาวเอเชียเรา คือการช้อปปิ้ง เดินเลือกหาสินค้า และชมวิถีการค้าแบบท้องถิ่น สิ่งหนึ่งที่มักจะเห็นเด่นชัดและเหมือนกันของเอเชีย คือ การทำห้างสรรพสินค้าให้ยิ่งใหญ่ เป็นศูนย์รวมทุกสิ่งอย่างไว้ด้วยกัน เข้าห้างฯทีหนึ่ง ได้ซื้อของกินของใช้ เดินเที่ยว ช้อปปิ้ง ครบครัน แม้แต่การนัดพบปะทั้งส่วนตัวและธุรกิจ ก็นิยมนัดกันในห้างสรรพสินค้า ที่สำคัญหลายคนน่าจะชอบทำกันแน่นอน คือ การไปเดินตากแอร์เฉยๆๆ เพราะว่าข้างนอก อากาศมันร้อน แต่แม้ไม่ซื้อของก็ต้องกินอะไรบ้างหละน่า

มาดามสะพายหลุยส์ช้อปปิ้ง ย่านการค้าเก่าแก่ไชน่าทาวน์ ของจาการ์ตา
  • ย่านการค้าขายเก่าแก่ไชน่าทาวน์ของจาการ์ตา หรือที่ชาวเมืองเรียกว่า โกลดอก (Glodok) ยังคงได้รับความนิยมจากคนท้องถิ่นอยู่มากมาย แหล่งที่รวมอาหารการกินหลากหลาย สินค้ามากมายให้ผู้คนที่มาเยือนได้เลือกซื้อหา เรียกได้ว่าครบครันไม่แพ้ห้างสรรพสินค้าทันสมัยเลยทีเดียว พลันทำให้ผู้เขียนนึกถึงกาดหลวงเชียงใหม่ ตลาดเก่าแก่ของคนเมืองเชียงใหม่ที่เวลาผ่านไปไม่ได้ทำให้การจับจ่ายใช้สอยลดน้อยลงเลย แต่กลับเป็นเสน่ห์ ให้มาเยือนแหล่งการค้าที่เคยรุ่งเรืองในอดีต
  • หันมามองอีกฝั่งเป็นห้างสรรพสินค้าที่ทันสมัยยิ่งใหญ่อลังการสมชื่อ คือ ศูนย์การค้าแกรนด์อินโดนีเซีย (Grand Indonesia Shopping Town) เป็นเมืองการค้าแห่งใหม่ ที่อัดเต็มไปด้วยร้านค้ามากมายเป็นแหล่งรวมทุกสรรพสิ่งไว้ในที่เดียวกัน การจับจ่ายช้อปปิ้งเป็นเหมือนงานอดิเรกของคนอินโดนีเซีย ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าเป็นงานอดิเรกของชาวเอเชียเลยทีเดียว เห็นชอบเดินห้าง กินเที่ยว ซื้อของกัน นัดพบกันที ก็ต้องห้างสรรพสินค้า กินข้าว เม้ามอยดูหนัง ที่ผลาญตังค์ดีๆๆนี่เอง ฮ่าๆ
ศูนย์การค้าแกรนด์อินโดนีเซีย (Grand Indonesia Shopping Town)
เดินห้างช้อปปิ้ง ตากแอร์ วิถีชีวิตคนอินโดนีเซีย
ภายในห้างสรรพสินค้า

อินโดนีเซีย แม้เมืองหลวงคือจาการ์ตา จะพัฒนาไปเร็วมาก แต่ด้วยภูมิประเทศของอินโดนีเซีย มีลักษณะเป็นเกาะเล็ก เกาะน้อย ทำให้การพัฒนา เข้าถึงทุกเกาะ เป็นเรื่องที่ยากมาก และ ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนไม่มีใครทราบได้ ก็ต้องค่อยเป็นค่อยไป แต่สิ่งหนึ่งที่แก้ไขยากหน่อย อาจจะเป็นกันทั่วเมืองใหญ่ทั้งโลกก็ว่าได้ แต่จาการ์ตา หนักมากที่สุด คือ ปัญหาการจราจร หรือรถติดนั่นเอง แม้จะมีรถไฟฟ้าใต้ดิน แต่เท่าที่ไปสัมผัสมาเมื่อต้นปีนี้ก่อนโควิด19 อาละวาด ไปไหนมาไหน เผื่อเวลามากกว่าเดิม เดินท่าจะเร็วกว่าน้อ ฮ่าๆ

สถานที่เที่ยวในอินโดนีเซีย ยังมีอีกมากที่น่าสนใจ ทั้ง บาราบูดูร์ หรือที่คนไทยรู้จักในชื่อ บุโรพุทโธ ,บาหลี ไปชมความอเมซิ่ง ของ วัดทานาล็อต วิหารกลางทะเล เกิดขึ้นตามความเชื่อที่ว่าวัดแห่งนี้ คือ สัญลักษณ์ของการบรรจบของธรรมชาติและจักรวาล ไว้มีโอกาสไปเยือนอีกครา จะเอามาให้ได้อ่านและติดตามกัน

Leave a Reply